ลองดูสักตั้ง

29 dec 09
10.41 am

ตอนนี้กำลังศึกษาดูใจกะแวมไพร์
--------------!!!-----------------
ต้องเห็นก่อนอ่ะ แล้วพอได้คุยแล้วก็ได้อ่ะ
เป็นแวมไพร์ได้เลย หน้าขาวซีด
ชอบอยู่ในที่มืด ไม่ค่อยยิ้ม ตาเหมือนมีอะไรในใจ
หนักใจตอนที่รู้ว่าตัวเอง
ต้องคุยกะผู้ชายคนนี้ เป็นคนที่ควีนเคยกลัวมาก
ไม่ชอบหน้าเลย เมื่อสี่ปีที่แล้ว เราเจอกันบ่อยมาก
แต่ไม่ค่อยได้สบตากันนะ ไม่รู้ดิเหมือนเค้ารู้ว่าควีนรู้ความลับเค้าอ่ะ
ต่างคนต่างเลยมีปฏิกิริยา ที่ไม่ธรรมดาสามัญชน

เค้าถามว่าควีนคุยกะเค้าทำไม มันขัดกันกะเมื่อก่อน
ทำไมต้องทำดีกับเค้า ญ คนนี้มีเหตุผลอะไร?

1. การทำให้คน คนนึงเป็นคนดีขึ้นมาได้ น่าจะมีเหตุผลน้อยกว่า การทำให้คนคนนึงแย่ลงนะ
ดูเหมือนเค้าจะมีพร้อมหลายๆอย่าง แต่ในความรู้สึกควีน เค้าน่าสงสารอ่ะ หน้าผากเค้ามันมีคำว่าSOS
ควีนเคยเป็นห่วงข้าวมาแล้ว ชักจูงข้าวจนประสบความสำเร็จแล้ว วันนี้ควีนจะช่วยอีกคนนึง มันคงไม่ใหญ่หลวงนัก ควีนคาดว่าควีนทำได้ แต่คงยากหน่อยก็เหอะ ก็ดีนะ จะได้มีเหตุผลทำให้ควีนทิ้งเค้าได้ยากลง

2. ทำไมต้องมาคุยกับเค้า ทั้งทีผ่านมาเป็นปีปีเราไม่คุยกัน แถมควีนยังไม่ชอบหน้าเค้าอีก
เพราะไม่ชอบหน้ามั้ง เลยทำให้ควีนรู้สึกตัว ถามตัวเองอยู่ตลอดว่า ไอ่พี่คนนั้นมันเป็นงัยมั่งว่ะ?
การไม่มีความรู้สึกอะไรเลย แย่กว่าการได้เกลียดอีกนะ ถ้าเกลียดเรายังมีความรู้สึก ถ้ารักเรายังมีความรู้สึก
แต่ถ้าไม่รู้สึกอะไรเลย สิ่งๆนั้นมันคงจะหายละลาย ไม่มีอะไรให้นึกถึงเลยอ่ะ

-------------------เมื่อได้คุย----------------------
เหมือนมารู้จันคนคนนี้ใหม่ 70%เลยอ่ะ
อีก30%คือความเป็นอยู่ของเค้าในแต่ละวันที่เราเดาออกเราเคยเห็นมาก่อน
ที่เหลือที่เดาไม่ออกเลยคือ "ความน่ารัก" เขิลนะพิมไปแล้ว^^
เค้ามีความน่ารัก ภาษา คำพูด เสียง การแสดงความรู้สึกว่าตัวเองรู้สึกยังไงอยู่
มันดูเป็นคำด้วนๆ แต่เราฟังแล้วเข้าใจ แล้วรู้สึกว่าเค้าพูดจริงอ่ะ
smsที่ส่งมาแต่ละอัน ทำให้เราต้องจินตนาการภาพเค้าตอนนั่งพิมอ่ะ
อารมณ์ไหนถึงส่งคำนี้มาเนี่ย? อือ

ขั้นตอนของการคุยกัน เพื่อไปถึงขั้นบันได ขั้นที่ชื่อว่า "รัก"
มันต้องผ่าน step1, 2, 3, 4 .........
มันเป็นงานหินเลยนะ เพราะควีนเป็นคนที่พยายามทำให้ตัวเองทื่อมาก ในสถานการณ์แบบนี้
ทั้งที่ไม่อยากให้เป็นอย่างงั้นเลย อยากหวานตั้งแต่ขั้นแรก เค้าจะได้เข้าใจไปเลยว่าเราคิดยังงัย
รู้สึกยังงัย อยากแสดงให้เห็นความจริงว่าเราแค่ไหนแล้ว
.....................แต่ไม่เคยมีใครผ่านขั้นนี้ของควีนไปได้เลย
บ้ายบายกันก่อนจะถึง บันไดขั้น3,4.......ทุกที
กำแพงมันก่อขึ้นมาโดยรวดเร็ว อย่างอัตโนมัติ

ครั้งนี้ ควีนพยายามไม่พิถีพิถันอะไรเลย(ผู้รับซวยไป)
แม้แต่เบอร์โทรก็ไม่เมมชื่อ
แต่.......ควีนกะว่าจะไม่เก็บความรู้สึกนะ(คืนกำไลให้ลูกค้า^^)
คิดไง อยากแสดงออกอะไร จะพยายามทำออกไปเลย
ทั้งควีน ทั้งพี่บอล ถึงเราจะมีคนรู้จักกลุ่มเดียวกัน ควีนก็กะว่า จะพยายามไม่อาย หึขอให้ทำได้
โลกจะแตกแล้ว การลงมือทำ คือการได้ทำ จะลองฝืนดวง
ทายกันจังว่าอาภัพรัก รู้ไว้ไม่ต้องพูดอะไรก็ได้นะ พวกดวงเนี่ย
คนเค้าก็อยากมีลูกมีครอบครัว อยากใส่ชุดแต่งงานนะ

อุปสรรค
ทางเดียวที่เราจะสื่อสารได้สะดวกที่สุดขณะนี้คือ โทรศัพท์
แต่เราเป็นโรค phonephobia
เบื่อการที่ต้องหนีบโทรศัพย์ทั้งวันอ่ะ......หน้าโบตลอยมาเลย
ปวดหัวเวลาคุยโทรศัพย์นาน ๆ
ปวดหัวแล้วก็ไม่อยากกินยา ปากดำ
ถึงจะอยู่หอซอยเดียวกัน แต่ก็ยังไม่ถึงขั้น ต้องมาเจอกันอ่ะ ยังไม่ถึงบันไดขั้นนั้นอ่ะ
ยังไม่inมาก ตอนนี้อารมณ์เหมือนแบบ มีอะไรมาให้รับผิดชอบอ่ะ
ที่เหลือ จะต้องใช้ใจด้วยมั้ย หรือไปได้แค่ไหน
ก็แล้วแต่ความเป็นแต่ละคนว่ายิ่งรู้จักกันไป ยิ่งต้องการกัน
หรือยิ่งเห็นชัดขึ้นว่าเราไม่ควรไปด้วยกัน
ก็ยอมรับได้หมดอ่ะ แล้วแต่ดวงจะเข็นไปถึงไหน

แวมไพร์เรียกควีนว่า แม่ชีเทเรซ่า.