yr feed back

หลังจากที่ได้ส่งเอสเอ็มเอส บ่นสารทุกข์ สุกดิบ ของตัวเอง ไปหามือถือพี่บอน
ก็ได้รับ เสียงเงียบกิฟ แต่ไม่เงียบเหมือนป่าช้าอย่างที่เค้าเปรียบเทียบกันน่ะ
เพราะควีนรุ้สึกว่า ในป่าช้า เสียงดังจะตาย หมาหอนกันเสียงรวนเลย
กลับมาเข้าเรืองเรา
ก็พอส่งไปแล้ว พี่บอนไม่อือ ไม่หือ เลยว่ะ รู้สึกเคว้งมาก
อะไรอ่ะ เราไม่ใช่เด็กมีปัญหาน่ะ นานทีปีชาติจะมีผลงานสักทีนึง
ไม่มาโอ๋กันหน่อยหรอ แอบน้อยใจขั้นพีคเลยอ่ะ
ว่าสงสัยเรามันไม่น่าใส่ใจ ไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับเราแล้วจิงๆ หรอแว้ โหรัยอ่ะ เราน่าสนใจน่ะ^^
แล้วก็ใส่ ใส่ ใส่ ในบล็อคเมือวันก่อน ว่าไม่สนใจกันมั้งล่ะ โน้นนี้มั่งล่ะ
ซัดไปเต็มแรงอ่ะ

พอเมื่อเช้า
(บอลจบตี4----ถึงบ้านตี5----มีเรียน9โมง)ก่อนนอนคิดแล้วว่าจะปิดเครือง เพราะตอนเช้าโดนสักคนโทรตามแน่แน่
แต่ลืมอ่ะ ง่วงจัด หลังอาบน้ำ ก็เหวี่ยงตัวลงนอนเลย
พอหกโมงเช้า เสียงโทสับดังอ่ะ ปี๊ดดดด มาก
อารายอ่า เพิ่งนอนน่ะ จะโทมาปลุกรัยป่านนี้ว้าาา ชิ๋

calling.....จ๋า**หือ ขึ้นชื่อจ๋า พี่บอนนี่หว่า หกโมงเช้าที่รักจ๋า
เมื่อคืนก็เจอกัน คุยกันก็หลายสายแล้วน่ะ

พี่บอน : ฮัลโหล ควีนเป็นรัยรึป่าว พี่เพิ่งเคลียร์เอสเอ็มเอสอ่ะ ไม่ได้เช็คเลย เพิ่งเห็นข้อความควีน เล่าให้พี่ฟังหน่อยเรืองอะไร

ควีน : (รุ้สึกดี) แต่ไม่อยากคุยเรืองปัญหาแล้วอ่ะ ก็เลยเล่าผ่านๆไป แล้วก็คุยกันเรืองอื่น ประมาณหนึ่งชั่วโมง
เจ็ดโมงเช้าวางสาย และลังเลว่า "เพิ่งอาบน้ำไปตอนตีห้า ตอนนี้เจ็ดโมง ต้องไปเรียน ไม่ต้องอาบน้ำแล้วหรือยังงัยว่ะ??"

ออกมา ควีนก็ส่ง sms : "เราอยู่กันไปอย่างงี้สักพักนาน นาน เนอะ ควีนรู้สึกดีกับพี่บอน ขอบคุณค่ะ"
ควีนส่งไป ควีนก็รู้สึกดี อยากได้รับความอบอุ่น อยากดูเหมือนมีคนคุ้มครอง อยากมีสักคนไว้บ่น เหนื่อยก็ฟ้อง ไม่เหนื่อยก็ฟ้อง วันนี้มันเป็นพี่บอน^^

หาร่มใหม่

พี่บอน พี่บอนรู้ว่าควีนมีปัญหา ควีนไม่สบาย
พี่บอนไม่เข้ามาถาม มาฟัง ควีนเลยอ่ะพี่บอนทำให้ควีนรุ้สึกเหมือนไม่มีใครเข้าไปอีก
ก่อนที่จะมีพี่บอนควีนอบอุ่นกว่านี้ ควีนคิดออกกว่านี้ ว่าจะคุยกะใคร อยากเจอใคร
พอมีพี่บอน ควีนนึกถึงแต่พี่บอนคนเดียว อยากให้พี่บอนเป้นคนฟัง อยากอยู่กับคนนี้ตอนนี้คนเดียว
แต่พี่บอนไม่มีเลย ไม่มีอะไรที่คิดเหมือนกันเลย พี่บอนทำตัวไม่ถูกหรอ เรืองแค่นี้ ว่าควรจะทำงัยบ้าง
แฟนเก่าพี่บอนไม่สอนเลยหรอแต่ควีนยังไม่ใช่แฟนพี่บอนอ่ะเนอะ มีแต่พี่บอนอ่ะ ที่เป็นแฟนควีน
ไร้สาระจิงๆเลย หาเรือง คนตั้งเยอะแยะมากมาก ทำไมควีนถึงไม่ให้ค่าตัวเอง
รุ้มั้ย ควีนอยากให้พี่บอน ไม่สบาย อยากให้พี่บอนดูแลตัวเองไม่ได้สักพัก อยากให้พี่บอนมีปัญหา
ควีนไม่ได้แช่งน่ะ แต่ควีนอยากดูแล โถ่พี่บอนควีนคิดไปได้ขนาดนั้น
ควีนอยุ่กะพี่บอนควีนไม่กล้ามีปัญหาเลยน่ะ ไม่กล้าบอกว่าไม่สบาย ไม่กล้าบอกว่ามีเรืองไม่สบายใจ
กลัวมันจะรบกวนพี่บอน กลัวพี่บอนจะให้ความสำคัญกะควีน บ้าไปแล้ว ควี่นกลัวบ้าบออ่ะไรว่ะควีนออกไปข้างนอก เพือน รู้ว่าไม่สบายใจเข้าเลยมารับ ไม่อยากให้ควีนอบอวลในบรรยากาศ สามทุ่มกว่า

ดื้อ

หน้าโททัดวันนี้ไม่มีเสียงหัวเราะเหมือนทุกคืนอ่ะ ควีนทำเองแหละ
ทุกคนกำลังเครียดเรืองงานควีน ตอนที่มาตัดสินใจทำงานนี้
คู่แข่งคือ งานการตลาด ของโรงพยาบาลรามวิภา
กะงานข้าราชการที่สงขลา ทั้งสองงานพ่อชอบมาก
แต่ควีนเลือกขายประกัน คุยคุยคุยกัน จนพ่อพูดคำว่า พ่อเสียใจ!!
ไม่รู้ไมน่ะ มันมีความรู้สึกเสียใจ เสียใจพันล้านความรู้สึกเลยอ่ะ
น้ำตาไหล ควีนทำพ่อเสียใจอ่าาาาาาา ควีนเสียใจ
ควีนคิดแต่ว่า ไม่มีใครรู้ว่าอะไรดีที่สุด แต่มันเป้นชีวิตควีนที่ควีนต้องใช้มันเอง ถึงพ่อจะเลือกอะไรมาก็ตาม
แม่ถามว่า พรุ่งนี้จะตื่นไปทำงานกี่โมง?
โถ่ ที่รักสงครามครุกกรุ่นขนาดนี้ แม่ยังมีจิตใจเป็นห่วงกลัวเราไปสาย
ควีนรุ้ว่าแม่ก็อยากให้ควีนออก อยากให้ควีนทำงานที่ดี แม่จ๋าทุกคนอยากทำงานที่ดี และไม่มีใครอยากเป็นเด็กที่ไม่เชื่อฟังพ่อแม่เลย ควีนขอโทษน่ะ ตอนนี้ควีนกลัวการผิดพลาดจากงานนี้มาก
ควีนไม่อยากฟังคำว่า เห็นมั้ย พ่อบอกแล้ว แม่บอกแล้ว แล้วต่อไปนี้จะได้งานดีดีอย่างที่ปฎิเสธไปมั้ย?
ควีนก็กลัวน่ะ
แต่แค่นี้ก็ถือว่า พ่อกะแม่ ใจดีที่สุดในบรรดาพ่อแม่คนอื่นแล้ว ไม่เคยพูดคำหยาบ ไม่เคยทำให้ควีนแย่ มีแต่ควีนสำนึกได้เอง สงสารแม่จัง ที่ต้องเข้ามาเห้นควีนร้องไห้อยุ่ในห้อง แม่สงสารควีนช่ายมั้ย แม่ทุกข์ใจมากมั้ยอ่ะ จิงจิง ควีนขี้ร้อง เรืองแบบนี้มันเกิดขึ้นง่าย ควีนไม่ได้รุ้สึกแย่มาก อย่าทุกข์ไปกะควีนเลยน่ะ
หื่ออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออ
ควีนรักพ่อกะแม่มากน่ะ รักมากกกกกก รักมากมาก ไม่อยากให้ลำบาก ไม่อยากให้เสียใจ
ควีนดื้อ ควีนเงียบ ควีนนิ่งแต่ทำอะไรทุกอย่างควีนมีสติ ถ้าควีนเลือกอะไรแปลว่าควีนนึกภาพออกว่าสิ่งนั้นมันจะทำให้ควีนดีกว่า อีกทางที่ไม่เลือก ตอนนี้ทนทนความดื้อ ความรั้นของควีนไปก่อนน่ะ
ควีนขอลองสู่กับสิ่งนี้ให้เต็มที่ดูก่อน
ถ้าควีนล้มเหลว ก็อยุ่คอยบอกควีนว่า ให้เริ่มใหม่
ถ้าควีนประสบความสำเร็จ ก็คอยอยุ่กับสิ่งที่ควีนทำได้ไปด้วยกันน่ะ ควีนรักพ่อกะแม่อ่ะ
หื่ออออออออออออออออออออออออออออออออออออออ

ยังไม่รู้จักตัวเองดี

ลมออกหูเลย เมื่อเช้าไปกดตังค์ แล้วไม่มีเงินในบัญชี
เปิดบัญชีของบ. จะสองเดือนแระ ยังไม่เคยได้เงินเดือนเลย
อุตส่าห์ไม่กดสิ้นเดือน มากดวันที่สิบ กะมีแน่แน่ ให้เวลา

ไม่มีค้าบบบ

ที่นี้ล่ะ โทไปไม่รับ ครั้งที่สองปิดเครือง
ส่งข้อความไปในเฟคบุ๊ค ออนเอ็ม เอาจนเจออ่ะ

อีกร่างนึงในตัวเอง ก็บอกว่า อยากรู้จักตัวเอง เวลาที่โมโห
อีกร่างนึงก็คอยห้ามตัวเองไว้ เพราะกลัวจะเอาตัวเองไม่อยู่

เรียกมันว่าเหงา

นี่คือเหงา
นี่แหละเหงา
นี่คือความจริง ที่ได้เจอ
เจ็บปวด ทรมาณ ลึกลงข้างในใจ
โอ้ความเหงา
มันช่างหนาว
มันช่างยาวนาน
และทุกข์ทน.

วันที่ดี

กลับไปอ่านข้อความม่ะวาน
รู้อารมณ์เลยว่าโกด แบบพี่บอนไม่สามารถมาอ่านได้อ่ะ
อ่านแล้วอาจโกดเราก็ได้ หึหึ ชั่งเหอะมันผ่านมาแล้ว คิดสะว่ามันเป็นเหตุการณ์ที่เคยเกิดขึ้น

วันนี้ไปเจอพี่บอนที่หอมา ก็นั่งเซนเอกสารใต้ตึก
นึกว่าพี่บอนจะนั่งตรงข้ามเรา
รู้ตัวมั้ยก็ไม่รู้นะ แต่รู้สึกว่าพี่บอนนั่งริมเก้าอี้มาก มากจนเราใกล้กัน=)
ใกล้ชิดกันมากเลย เดินไปถ่ายเอกสารด้วยกันด้วย
ไม่น่าเชื่อว่ามันจะรู้สึกผ่อนคลาย
ไม่เหมือนตอนไปนั่งรอ ตอนอยู่ใต้ตึก ตอนพี่บอนยังไม่ลงมา
แถบจะขอเครืองช่วยหายใจ
ที่หัวใจไม่เต้นแรงตอนเราอยู่ด้วยกัน มันไม่ได้แปลว่าเราหมดความตื่นเต้น
แต่น่าจะแปลว่าเราถูกใจการได้ใกล้ชิด รู้สึกดีกับการได้เจอกัน แล้วก็น่าจะเราสนิทกันมากขึ้น
แต่ก็มีอยู่ตอนนึง เซนเอกสารแทบไม่ไหวเหมือนกันนะ มือมันแข็งอ่ะ มันไม่ยอมเขียน บ้าจิงเลย

พี่บอนตัวสูง ปากชมพูเชียว ควีนรู้สึกเป็นมิตรกะพี่บอน
เราน่าจะอยู่ด้วยกันได้ ควีนไม่อึดอัดเลย เยี่ยมจิงจิงอาการ

กลับมาก็เจอพี่บอนออนเอ็ม
ส่วนมากเห็นไม่ค่อยออน พอมาเห็นว่าออน ได้คุยกันต่อพอถึงบ้าน ก็ยิ่งสนิทขึ้น
ถ้าให้ดีเลยนะ น่าจะถามกันหน่อย ตอนแยกกันฝนตกเปียกมั้ย? ถึงบ้านนานยัง กินไรยัง?
แต่มันจะเพอเฟคไปสินะ

โอเค เป็นสิ่งที่ดีอีกหนึ่งเรื่อง เป็นสิ่งที่หอม เป็นช่วงจังหวะของชีวิตที่มีการเคลี่อนไหว
ยอดการทำงานก็ถึงตามกำหนด พี่บอนก็มีโอกาศได้อยู่ด้วยกัน ดีใจนะที่ได้แสดงตัวจิงบ้าง

ขอบคุณอะไรสักอย่าง
ขอบคุณค่ะ.