วันนี้กลับบ้านแระ ความฟุ้งซ่านจะได้น้อยลง ควีนจะได้สวยขึ้น เริ่ดเชิดหยิ่ง ไม่จิก ไม่ตาม ไม่ถาม อยู่บ้านแล้วโทสับจะอยู่ตรงไหนไม่สนนะ มีพ่อ มีแม่ มีคิง มีเน็ต ไม่สนใจอย่างอื่นเหมือนกัน ไม่ต้องสนใจอะไรเหมือนที่พี่บอนอยู่ในโลกของพี่บอนอ่ะ (แหม่....มีประชดประชันคนเดียว)
แต่ยังอยากมองเห็น ยังเป็นห่วงอยู่มาก อยากทำให้พี่บอนขึ้นมาจากตรงนั้นให้ได้
เห้อ พอพูดงี้ก็ทำให้ความต้องใส่ใจพี่บอนกลับมาอีกแล้วดิ อยากเหวี่ยงๆ ซะจิง จิง เหนื่อยใจ แต่พี่บอนไม่ได้ผิดอะไรเลยอ่ะ ก็แกเป็นของแกอย่างเงี้ย จะให้แกทำไงล่ะว่ะเนอะ
บางทีพี่บอนดูน่าเอ็นดูไม่มีพิษสงอะไร บางทีร้ายกาจเป็นปีศาจชอบทำให้เราน่าสงสาร เสียใจ
เอาไงกันดี ปล่อยให้อะไรเป็นไปเรื่อยๆดีกว่า ดูพี่บอนเค้าเป็นงี้แหละ อยู่ไปเรื่อยๆเอื่อยๆ ให้พี่บอนได้รู้จักควีน จนควีนเป็นตัวของตัวเองพอ ถ้าควีนเป็นตัวเองแล้ว แล้วไม่โอเค นอกเหนือการคอนโทรล อันนี้เคลียเลย
"ก็ต้องยอมรับอ่ะ"(ไม่รู้ถึงวันนั้นควีนจะทวงคำนี้รึป่าวนะ)
ตอนนี้ยอมถือไพ่ต่ำกว่า จนกว่าพี่บอนจะเลิกได้อ่ะ ควีนจะได้รู้สึกหมดห่วง หลังจากนั้นนะ ถ้าควีนเหนื่อย ควีนไม่ไหว ควีนไม่ทน ยอมมาแบบhurt ควีนก็ต้องทำอ่ะ บางอารมณ์ควีนก็แมนอย่างไม่น่าเชื่อนะ อย่าลองรู้เลย.
note: ระวังนะพี่บอน จู่จู่ควีนอาจกำลัง เตรียมตัว แล้วก็ไปซะเฉยเฉย
----------------------------------------------------------------------------------------------------------
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น