----------------------------------ตราครุฑ-------------------------------------
เรื่อง พังควีน (พี่น้องกะพังกำไล)
เรียน คุณ ชาลิติ ณ สิงหนคร
...ได้รับจดหมายจากคุณแล้วชาลิติ เรืองของพัง พ่อฉันตั้งฉายาไว้แล้ว -ควีนมือพิฆาต- ฉันเลยมีนามปากกาว่า คิวเล่องัย เป็นอะไรก็ไม่รู้ดั่งแกล้งกัน เปิดพัดลมนอนอยู่ดีดี ใบพัดหัก ฉันนอนห่างจากมันเป็นวา ห่างจนเกือบไม่เย็นแล้วมาพังใส่ ฉันทำไม, โทรทัดเปิดแล้วไม่มีภาพ แล้วหน้าที่ของมันคืออะไร, เม้าท์ซื้อมาชี้โน้นนี้ได้ แต่คลิ๊กไม่ได้, โต๊ะตั้งคอมฯ ท้าวคางนิดเดียวทำมาขาหักใส่ ทีตั้งคอมฯ ตั้งโน้น ตั้งนี้หนักจะตาย ทนอยู่ได้ พอวันที่ฉันแพ้โต้วาทีกะพ่อ ทำให้พ่อคิดว่าฉันอารมณ์ร้าย ทำลายข้าวของ, โทรสับก็กลายเป็นเจ้าหญิงนิทรา ไม่พูดจากับฉันสักคำ แถมยังงอนแตะต้องไม่ได้ สะตีด สะดิ้ง แตะหน้าจอ ทำมาเป็นหลุด ต้องรัดยาง, วันก่อนฉันได้ส้นสูงฉลูดมาใหม่ ลองใส่ในห้องหมุนไปหมุนมา เหยียบเอาเล้าเต้ออินเตอเน็ตแตก บ้าไปแล้ว นี่rihanaน่ะ มันไม่รู้หรืองัย ใยไม่หลบล่ะ, ฉันรู้สึกว่า ฉันเป็นอีเย็น โดนกลั้นแกล้งจากสิ่งมหัศจรรย์อะไรสักอย่าง
เรื่องข้าวของพัง ที่บ้านของฉันเค้าชินกันแล้ว แต่เค้าก็เกรงอยู่เสมอว่าหากไปบ้านใครแล้วฉันจะใช้พลังอันพิสดารนี้เรี่ยราด โปรดระวังฉันหน่อยน่ะ ฉันไม่เคยตั้งใจทำให้อะไรพังเลย มันวิเศษจิง จิง
ปล.ที่หนึ่ง ฉันเคยทำผนังกระจก มินิมาร์ทข้างบ้านแตกมาแล้วด้วยน่ะ หลังจากเหตุการณ์นั้น ฉันฮอตมากในหมู่บ้านนั้น
ปล.ที่สอง เรืองมาม่าห่อสุดท้ายของคุณ กินช้าช้าน่ะ ถ้ามันอื่ดเราจะได้กินมากกว่าหนึ่งห่อ ฉันเคยเป็นเด็กหอมาก่อน ฉันพอจะบริหารการกินมาม่าได้
ตั๊กแก่(เทคแคร์)
Qler.
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น