มีส่วนร่วมในชีวิตตั้งหนึ่งชีวิต

ชื่อตัวเล็กค่ะ‏

From:	~QueeN YawY~ (kk_queen@hotmail.com)
Sent:	Mon 5/31/10 6:23 AM
To:	humlai@hotmail.com
	1 attachment ช่วยหาชื่อน้องมาให้พี่โตค่ะ จะได้มีตัวเลือกเยอะ เยอะ^^ อาคิรา พระอาทิตย์ ปิญชา น์(ปินชา ทองคำ อิชญน์(อิ๋ด) ความสำเร็จ ความเจริญ โม ทยา เป็นที่ยินดี โมไนย ความเป็นนักปราชญ์ ปราณ ชล ตรงซื่อตรง ปุริมปรัชญ์ นักปราชญ์คนแรก (แม่ควีนชอบชื่อนี้ พอบอกว่าพ่อชื่อ ปริญญา) เว็ป นี้เอาไว้เช็ค ว่าชื่อ นามสกุลน้อง ความหมายรวมกันแล้วจะดีรึป่าวค่ะ http://www.thaibabyname.com/name_check_result.asp?btext=3 จะ ชื่ออะไรก็ตาม ขอให้น้องสมบูรณ์ แข็งแรง เป็นที่รักของพ่อแม่ และคนที่เจอ ให้น้องมีเสน่ห์ เป็นเด็กน่ารัก ใครเห็นก็อยากอุปถัมป์ดูแล ให้ความช่วยเหลือ ขอให้น้องเกิดมาพร้อมความสามารถพิเศษ พรสวรรค์ เพราะ ความรู้ค่อยเรียนเอาก็ได้ ขอให้น้องชอบในการเรียนรู้ เข้าใจง่าย สนุกใน การใช้ชีวิต แต่ต้องมีกรอบให้ตัวเอง อย่างอาควีน^^ ขอให้น้องเข้าใจ ความเท่ห์ของพ่อ55 และยกพ่อเป็นไอดอล พ่อของหนู เท่มากเลยนะ รู้ป่าว? เด่วสักวันหนูจะรู้ ขอโทษคุณแม่ด้วยน่ะค่ะ ควีนไม่ได้คุยด้วยเลย เพราะควีนยังไม่ได้ทำความรุ้จักคุณแม่เลย แต่ พี่โตดูแลพี่ได้แน่แน่ค่ะ พี่โตเป็นฮีโร่ เป็นคนเก่ง เป็นผู้ใหญ่ที่น่ารัก สร้างความสดใสให้บล็อคเราตลอดเลย ยินดีที่ได้รู้จักพี่โตค่ะ.

ถ่านไฟเก่า เปียกน้ำมันรึป่าวที่รัก?

ไปเจอรูปถ่าย คูปกะพี่บอน
พี่บอนไปเที่ยวเชียงใหม่ คงไปนัดเจอกับคูป
ใส่เสื้อแบบเดียวกันด้วยนะ เสื้อแขนต่อ อย่างที่ควีนชอบ
พี่บอนนอนตักคูปถ่ายรูปด้วย
คูปตัวขาว ปากชมพูเชียว ผมบางๆ ยาวๆ ประมานกลางหลังเลย

ตื่่นขึ้นมาก็ไม่คิดไรมากนะ แค่แบบ อุ้ย.....ภาพฝันมันบาดใจ
ก็ไม่คิดรัยมาก เพราะพี่บอนเปลี่ยนเบอร์ และ คูปก็ลบเฟคบุ๊คตัวเองไปแล้ว
แต่
แต่
วันนี้ไปดูเฟคบุ๊คพี่บอน เห็นเม้นคูปอ่ะ(ใจหงอย)
แม่เจ้าฝันกูแม่นงี้เลยหรอว่ะ ไม่เอาไปทำให้เกิดประโยชน์ เป็นเลข เป็นรัยดีกว่ามั้ย?
อย่างงี้เค้าเรียก เป็นลาง!!!!!

หื้อ.....เอาดิ กลับมาก็ได้นะ เผื่อจะทำให้พี่บอนดีขึ้น มีความสุขขึ้น และอะไรๆ ที่มันดีขึ้น
ก็คงจะดี ทำใจสักพัก รออะไรที่ดีเข้ามาในชีวิต
มาเต็มสตีม แล้วบอกกันด้วยนะY_Y

มันเป็นวัฏจักรแหละ เด่วจะมีของหมดเวลาจากที่อื่น เข้ามาให้เราเริ่มต้นใหม่.
ฟังดูเหมือนเก่งเลยเนอะควีน..............โถควีนที่รัก.

my future?

financial planner

การวางแผนทางการเงิน งานใหม่ควีนเอง ตอนแรกไม่ชอบนะ คิดลบทุกอย่างเลย แต่พอได้เข้าไปทำ30%ของงาน เออ สนุกดีว่ะ ชอบที่ทำงานด้วย สนง.ใหญ่อยู่ พหลโยธิน เคยไปกินข้าวกะขวัญด้วย เพราะเราทำงานตึกเดียวกัน แล้วสนง.ย่อยอยู่ มหาดไทย ถิ่นควีนเลย

จนมาวันที่ควีน ได้เข้ามาสาขามหาดไทยวันแรก
วันที่ได้เจอ พี่ปา ได้เจอพี่ๆหัวหน้า ได้เจอเพื่อนร่วมงาน
ได้เป็นลูกน้องพี่เอ็ม.....อบอุ่นอ่ะ เลี้ยงดูกันแบบไม่แยกวรรณะ
ไม่ตกใจเวลา เจ้านายเดินผ่าน ไม่เหมือนออฟฟิตอื่น
แล้วเคารพกัน มากด้วย มีแต่คนพูดถถึงพี่ปา
ในแง่ดี คนเก่ง เป็นกันเอง ไม่เหมือนออฟฟิตอื่นที่ควีนเคยอยู่
หัวหน้าต้องเป็นศัตรูกะลูกน้องเกือบทุกที่เลย
(ปาล์มมี่ยังร้อง:อยู่กันอย่างงี้นาน นาน นะเธอ)
แล้วสถานที่ ทำงานควีนก็ชอบ ถ้างานนี้เป็นคน
ควีนเปรียบงานนี้เป็นคนสองบุคลิค
ด้านนึง เป็นแบบนิ่ง สงบ ร่มเย็น(สาขามหาดไทย)
ด้านนึง เป็นแบบสังคมกว้าง ยิ่งใหญ่ มีหน้ามีตา(พหลโยธิน)
ทุกเช้าตื่นไปทำงาน มีความสุขเวลาได้เลือกเสื้อผ้า เลือกรองเท้า กระเป๋าไปทำงาน
ต้องใส่ชุดนอก แต่ต้องดูดีและน่าเชื่อถือ
ไม่รู้สิ เพิ่งเข้ามามั้ง ข้อเสียก็ยังเป็นแบบรับได้
อะไรก็ยังสวย และ ดูดี



สังคมมหาดไทย ทำให้ควีนพูดกับตัวเองว่า

มะ........มาลุยกัน.

cry cry cry

ร้องไห้อีกแล้ว ที่รักของควีน

เสียใจ สอบทุกอย่างผ่านหมดแล้ว แต่เค้าไม่รับ เพราะควีนไม่มีรถ

อยากมีอ้น
อยากมีต่อ
อยากมีเอ็ม
อยากมีน้องลิด
อยากมีคนในตำแหน่งนี้ คนเดียวพอ


มีอะไรก็ฟ้องพ่อ มีอะไรก็ฟ้องแม่ ไอ่เด็กขี้ฟ้อง และ ไอ่เด็กขี้ร้อง.

ค่าของควีน อยู่ที่ความรู้สึกพี่บอน

ความเหงากับเรานั้นเพื่อนกัน ถ้าเธอเหงางั้นเราก็เพือนกัน(toppic msn pbon)


อยากเหงา



จะได้ใช้บริการพี่บอนบ้าง



ตอนนี้ ควีนไม่สวยเท่าไหร่แล้ว ในสายตาพี่บอน


ถ้าพี่บอน รู้ว่าควีนคิดงี้


ก็ต้องมาถามอีก ทำไม อะไรทำให้คิดอย่างงั้น


ควีนว่า พี่บอน ต้องถามตัวเองหรอกนะ ว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับควีนหรอ?


คือ ถ้าไม่อย่างงั้นอ่ะ ควีนจะยิ่งพยายามอยู่ห่างๆ พี่บอนอ่ะ
แค่อยากจะหนีมันไปให้ไกล ไม่อยากรู้ว่าฉันไร้ค่า

ติดอยู่เรืองเดียว สัญญาใจของตัวเอง


ถ้าพี่บอนเลิกได้ ควีนคงหมดห่วง

อยากรู้ว่าถ้าไม่มีเรื่องยา

ควีนจะอยากอยู่กะพี่บอนเพราะอะไร


อาจเลิกยุ่งกะพี่บอนได้ง่ายกว่านี้

อยากคบกับพี่บอนน่ะ

แต่อยู่ด้วยแล้วควีนขาดความอบอุ่น

ควีนไม่ชอบเวลาที่ควีนสั่งตัวเองว่า

-ป่ะควีน ห่างกะพี่บอนเหอะ อย่าไปรัดเค้ามาก ไม่เท่(ทั้งที่ห่างจะตายอยุ่แล้ว)
-ไม่ได้นะควีน แกจะทิ้งพี่บอนให้อยู่อย่างงี้ได้ไง แล้วพี่บอนจะอยู่กะใคร แกเข้ามาแล้วนะ แล้วแกจะออกไปเฉยๆเนี่ยนะ แกเข้ามาให้เปื้อนความทรงจำทำไม มีโอกาศแล้ว ก็ลุยให้ถึงที่สุดดิว่ะ ค้างๆคาๆ ไม่เคลีย


รีบ รีบ หายพี่บอน ควีนจะได้รู้ว่าควีน คิดไงกับพี่บอนกันแน่


อาจแค่เป็นห่วงก็ได้

ถ้าพี่บอนได้ไปเจอใครที่เค้า ทำให้พี่บอน เลิกได้

ทำให้พี่บอน อยากอยู่กับเค้าได้

ทำให้พี่บอนมองเค้าว่าสวยได้

ควีนก็น่าจะหมดห่วง

แต่ก็เสียใจนะ ที่ไม่ใช่ควีนอ่ะ

เพราะคิดว่าตัวเอง หวังดี และ ใจดีที่สุดแล้ว แต่ยังไม่ผ่านรอบคัดเลือกของพี่บอน

ควีนก็ต้องเอาค่าของตัวเองไปให้คนอื่นชื่นชมอ่ะ

note : เพื่อนมากันแล้ว ไปกินข้าวก่อนนะ
เห็นม่ะ ไม่เหงาอีกแล้วอ่ะ*.*

close up #2

พี่บอนนี่ประเภทเขินแล้วทำเมินเนอะ
ทีในโทรศัพท์นี่ อ่อนเปรี้ยเชีย

เจอกันคราวนี้ ควีนรู้สึก ประหม่า น้อยลงมากๆ รู้สึกโอเคแล้วอ่ะ ถ้าต้องให้อยู่ด้วยกันต่ออีกเป็นชั่วโมง
แต่พี่บอนนี่ดูเกร็งกว่าเดิมเยอะเลยนะ คราวก่อนนี้มีแซว แต่งตัวสวย คราวนี้หน้าก็เกือบไม่มองควีนนะ
ตอนแยกกัน ควีนหันกลับไปอีกที พี่บอนมองอยู่อ่ะ มองมัยเหล่า ขาไม่สวย มองหน้านี้ หน้าดีกว่าขานิดนึง^^
แล้วพอหันกลับไปแล้ว เห็นหน้าพี่บอนมองอยู่ ทำมาเป็นหันกลับ แบบบ้ายบาย ไม่มองหน้าอ่ะ ชิ



ฟอร์มยืมสายชาร์ตไปงั้นอ่ะ อยากเจอเฉยๆ

เดินด้วยกันดิ

นี่ไม่ใช่ช่องว่างที่จะทำให้พี่บอน fadeตัวออกไปน่ะค่ะ
ควีนอยากทำให้ทุกอย่าง มันเดินทางไปพร้อมกันด้วยดีนะ

ควีนอยากลองลงทุน ตัดสินใจ ทำสิ่งที่เป็นการเริ่มต้นชีวิตการเป็นผู้ใหญ่
ตั้งแต่ออกจากงาน สมองควีนเองก็หมุนเร็วคิดออก แตกหน่อกิ่งก้านใบเยอะมาก
จนไม่อาจสามารถทำได้ทันในช่วงเวลาแป็บเดียว
อีกงานที่ผู้ใหญ่ของพ่อ ยื่นมือมาช่วยเหลือ จะฝากโน้นนี้ให้
แต่ควีนอยากpause ความหวังดีที่พวกเค้ามีให้ ให้ได้จังเลย
หนูอยากมีงานที่มั่นคงนะค่ะ แต่เสียดายจัง ที่สมองของควีน
มันทะยานมากเลยค่ะ มันยังรู้สึกว่า
ตราบใดที่ควีนยังจินตนาการชีวิตควีนออก ควีนไม่อยากเอาชีวิตควีนไปให้ใครเขียนอ่ะ.


ควีนออกจากงาน เวลาทั้งหมดสแตนบายจากที่บ้าน
จะตื่นขึ้นมา แล้วมีธุระ หรือ ลั้นลา ที่ไหนก็ตาม
ยังไง ควีนก็ไม่ค่อยมีโอกาศได้อยู่คนเดียวอ่ะ นอนก็นอนกะพ่อแม่ ตื่นมาก็เจอพ่อแม่
เลยไม่ค่อยเหงาเลย แล้วเป็นคนไม่ยอมรับเรื่องเหงาแล้วด้วย
ไม่ปล่อยให้ตัวเองเหงาอ่ะ
รู้สึกความเหงามันเป็นอะไรที่อ่อนแอ น่ารำคาญ มารยา และต้องพึ่งคนอื่น

ออกจากทำงาน ก็ใช่ว่าจะหายปวดหัว จนควีนต้องทำความเข้าใจ
แล้วพยายามปรับเปลี่ยนตัวเอง
ให้อยู่กะการปวดหัวไปได้ แล้วทำอื่นๆ ไปได้ด้วย คือ มามา อยู่ด้วยกันซะเลย
แต่ตอนนี้ควีนยังปรับไม่ได้ เรื่องปวดหัวไปด้วย คุยโทรศัพท์ไปด้วย
มันมีสัญญาณที่แรงมากๆ ปรี๊ด ถ้านอนอยู่แล้วปวดหัวจะรู้เลย
ว่าต้องมีเครืองมือสื่อสารอยู่รอบหัว ในรัศมีใกล้ ๆ แน่ ๆ เป็นเซียนปวดหัวไปแล้ว

ตอนนี้พี่บอนก็อยู่ในช่วงดูแลตัวเองให้ผ่าน ช่วงเวลาป่วยนั้นไปให้ได้(ใช่มั้ย?)
เมื่อยตัว ไม่มีแรง กินได้น้อย ปวดฟัน เจ็บเหงือก(บอกแล้วอย่าฉีกเหงือก^^)
แล้วมันก็ดีแล้ว ที่เวลาว่างของพี่บอน เป็นการดูซีรี่ ดูบอล หรืออะไรก็ตาม ที่ไม่ใช่ป่วย??

ทั้งหมดที่เราเป็นตัวของตัวเอง มีเวลาของตัวเอง อยุ่กะตัวเอง เราก็รับผิดชอบดูแลฝันของตัวเอง
แต่พี่บอนรู้ใช่มั้ย ไม่ว่าจะทำอะไรก็ตาม คนไม่ใช่หุ่นยนต์ เพราะเรามีอารมณ์ ประกอบความรู้สึก
บางคนอาจหาคนหลายคน มาลองรับความรู้สึกตัวเอง
ควีนขี้เกรงใจนะ ควีนไม่ค่อยอยากคุยเครียด หรือ เอาไม่สบายใจของตัวเองไประบายคนอื่นอ่ะ
คนเลยเห็นแต่ควีนด้านสวยงาม ด้านเก่ง

ถ้าเป็นคนอื่น ควีนยังนึกไม่ออกว่า จะยอมให้ใครเค้ามายุ่ง เค้ามารู้ทุกเรื่องของควีน
ยังนึกไม่ออกว่า ถ้าเหนื่อยแล้วจะอ้อนใคร
ถ้าทำแล้วไม่ประสบความสำเร็จ อยากให้ใครปลอบ
ยังคิดไม่ออก ว่าจะยอมมีพันธะกะใคร
ทั้งหมดนี่คือ "ถ้าควีนนึกถึงคนอื่น"
แต่พอทั้งหมดนี้ "ควีนนึกถึงพี่บอน"
ควีนอยากให้พี่บอน เป็นคนนี้ของควีน
แล้วควีนก็อยากเป็นคนนี้ของพี่บอนอ่ะ

อือ.....แฮ่ แฮ่........เขินเหมือนกันนะเนี่ย ถ้าต้องพูดเนี่ย ดีนะที่ไม่พูด มาพิมเก็บไว้รุ้คนเดียวดีกว่า
(หรืออาจรู้กะพี่โต^^ มีคนทนอ่านบล็อคควีนได้คนเดียวเท่านั้นแหละ^^)

ควีนคิดว่าควีนน่าจะอยู่กะพี่บอนได้ ควีนน่าจะเข้าใจพี่บอน(มากกว่าคนที่ไม่เข้าใจ)
ควีนรู้การเป็นอยู่ที่จริงของพี่บอน(มากกว่าคนอื่นที่ไม่รู้)
พี่บอนไม่ต้องเล่า แล้วก็ปิดบังอะไรกะควีนอ่ะ
ควีนคิดว่าพี่บอนก็น่าจะสบายใจดี ถ้าได้เป็นตัวของตัวเอง


ลองเอาทัั้งหมดนี้ไปคิดดูพี่บอน
ที่ควีนพิมไปทั้งหมดเนี่ย ขอให้มันไปเข้าฝันพี่บอน ว่ามีบล็อคนี้คุยกะพี่บอนอยู่นะ
บลา บลา บลา





note : ช่วงนี้ไม่ได้คุยโทรศัพท์กันเลย ควีนยังอยากอยุ่กะพี่บอนนะคับ
อย่าเพิ่งfadeควีนออกนะ
ให้ที่เราไม่ได้คุย กลายเป็นทำให้พี่บอนคิดถึงควีนกว่าเดิมนะ
ควีนก็จะท่องไว้ คิดถึงพี่บอน คิดถึงพี่บอน คิดถึงพี่บอน^^